Posle mnoštva filmova više ili manje inspirisanih njegovim najpoznatijim delom, na red je došla i filmska prica o autoru licno: Jamesu M. Barrieu, za one koji to ne znaju, dramskom piscu i autoru jednog od najcuvenijih dela za decu (veliku i malu) Petra  Pana.  Zanimljiv je pristup gde se autori odlucuju da izdvoje tek jedan segment  iz života  Barriea, onaj prelomni svakako, sa opravdano ambicioznom težnjom da kroz taj  maleni vremenski isecak definišu sliku o Barrieu kroz nastanak njegovog kapitalnog  dela. Forster ovde cini ono što drugi pre njega nisu. Minimalistickom režijom i  stavljanjem fokusa na besprekornog Deppa u ulozi Barriea, dovoljno se distancira od  filma kako ne bi sopstvenim senzibilitetom ugušio inicijalni tekst, ali ne do te mere da  gubi kontrolu nad materijalom. Naprotiv, veština kojom je Forster uspeo da uskladi  osnovne niti price koje po svojoj prirodi stalno prete da precu u patetiku ali se to  nikada ne dešava, zadivljujuca je.  Uz minimum pažljivo naglašenih detalja U potrazi za Nedocijom ostavlja snažan  utisak, emocionalnu impresiju koja je teško prepricljiva i ne previše zahvalna za  analizu. Suptilan i u svakom pogledu odlican, ovo je film ciji se duh kao i vreme  provedeno u gledanju istog najbolje može docarati recima samog J. M. Barriea koji je  jednom prilikom izjavio: You must have been warned against letting the golden hours  slip by. Yes, but some of them are golden only because we let them slip.